İçeriğe geç

HANGİ GELECEK?

Merhaba…

Aylardır yazmıyordum. Dönemsel sorunlar, gerekli durumlar, sorumluluklar derken burayı epey ihmal ettim.

Ama öyle bir an geldi ki, yazmadan edemedim.

Cuma sabahına şehit haberleriyle uyandık. Hepimiz şaşkın, hepimiz üzgün, hepimiz kırgın, hepimiz kızgın…

Niyetim duygusal tiratlar atmak değil, bu sefer benim meselem farklı.

Evet, bizler üzüldük. Yaşlılar, yetişkinler, gençler olarak tabi. Peki, aranızda dönüp çocuklara bakan oldu mu? Hani şu ‘yeni geleceğimiz’ olan çocuklara…

Bakmayın çocuk kalıbı altına sığdırdığıma; bahsettiğim yaş grubu kreşte bebekleriyle oynayan o masumlar değil, ortaokul çocukları. Yani aklı başına ermeye başlamış olan, daha doğrusu başlamış olması lazım olan nesil.

Geleceğimiz. Gelemeyecek geleceğimiz.

Biliyorsunuz ki bir süre sosyal mecralar yavaşlatıldı. Belli paylaşım platformlarına bir süre ulaşılamadı. Bizler için bu, haber alma konusunda sıkıntı yaşamak demekti. Gündemden anında haberdar olamamak, yeni bir bilgi varsa ulaşmak için gazetelere bakmak durumunda olmak.

Peki ya çocuklar? Onların bu duruma verdikleri tepkileri görmüş olan var mı?

İşte size bizzat şahit olduğum bir durum; Aşağı yukarı on yaşlarında bir çocuk. Sürekli kullandığı platformların ulaşılamadığını yeni öğrenmiş. Tepkisi derseniz…

“Ne demek ulaşılamıyor yaaa! Ben YouTube olmadan yaşayamam! Instagram da açılmıyor zaten!Resmen bir dram yaşıyorum şu an!” Kelimesi kelimesine bir rezalet. Devamı derseniz, olmaz mı? “Bana ne ya! Açsınlar! Ben video izlemeden duramam!”

Güler misin, ağlar mı? Ne dersin, yazık mı?

İşte, yeni nesil bu. Ülkeyi teslim edeceğimiz, yarına karşı ümidimiz bu. Bir boşluğun esiri. Yaşadığı zamanı izlediği videolara değişen biri.

Ya… Böyleyken böyle işte. Herkes ağlıyor, herkes feryad ediyor. Ama kimisi acıdan kıvranırken kimisi şımarıklıktan söyleniyor.

Geleceğimiz bu mu? Bu mu ‘Türk çocuğu’? Vatanın ‘yarın’ı bu mu?

Birşeyler değişmediği sürece bu durum değişmeyecek, daha da vahimleşecek. Her yetişecek nesil daha da umursamaz olacak, tepkisizleşecek. Vatanı, milleti bir yana; gün gelecek kendini görmeyecek.

Peki ya gelecek? Böyle devam ederse onun da kaderi değişmeyecek. Gelmeyecek. ‘Gelecek’,  gelemeyecek.

Tarih:Gazete Yazıları

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Araç çubuğuna atla